NL

De twee kun­ste­naars ont­moet­ten elkaar aan het Van der Kelen – Logelain Instituut voor Schilderkunst in Brussel, waar ze wer­den opge­leid in negen­tien­de-eeuw­se tech­nie­ken van deco­ra­tief schil­de­ren en mate­ri­aals­i­mu­la­tie. Hun eer­ste geza­men­lij­ke pro­ject, Rouge Royal (Spare Wheel, Brussel, 2024), nam als uit­gangs­punt een ver­ge­ten Belgisch mar­mer dat ooit in het zui­den van het land werd ont­gon­nen. Door mid­del van een sce­no­gra­fie die val­se steen, docu­men­ta­tie en ver­on­der­stel­lin­gen com­bi­neer­de, tra­ceer­de het pro­ject het gefrag­men­teer­de tra­ject van dit mate­ri­aal en stel­de het de ver­ha­len erom­heen ter discussie.

Voor hun resi­den­tie bij Cas-co ver­diept het col­lec­tief zich in de reser­ves van Museum M en de archie­ven van KADOC, met de focus op objec­ten die ver­waar­loosd, onvol­le­dig of slecht gedo­cu­men­teerd zijn. Buiten het publie­ke zicht gehou­den, dra­gen deze objec­ten laten­te geschie­de­nis­sen met zich mee, vaak ver­stomd door archief­sys­te­men. Waar som­mi­gen lou­ter over­blijf­se­len uit het ver­le­den zien, zijn Stans & Sofia geïn­te­res­seerd in hun poten­ti­eel voor trans­for­ma­tie: wat deze objec­ten nog kun­nen acti­ve­ren, ver­plaat­sen of tot stand brengen.

Door te wer­ken met teke­nen, schil­de­ren, 3D-prin­ten en instal­la­tie, oscil­leert hun prak­tijk tus­sen recon­struc­tie en uit­vin­ding. Zo stel­len ze in vraag hoe geschie­de­nis­sen wor­den bewaard, getrans­for­meerd of ver­huld, en onder­zoe­ken ze de capa­ci­teit van beel­den en objec­ten om moge­lij­ke nar­ra­tie­ven te ont­hul­len die zich bevin­den tus­sen ken­nis, fic­tie en col­lec­tie­ve herinnering.

EN

The two artists met at the Van der Kelen – Logelain Institute of Painting in Brussels, whe­re they trai­ned in nineteenth-cen­tu­ry tech­ni­ques of deco­ra­ti­ve pain­ting and mate­ri­al imita­ti­on. Their first joint pro­ject, Rouge Royal (Spare Wheel, Brussels, 2024), took as its star­ting point a for­got­ten Belgian mar­ble once quar­ried in the south of the coun­try. Through a sce­no­grap­hy com­bi­ning fal­se sto­ne, docu­men­ta­ti­on, and con­jec­tu­re, the pro­ject retra­ced the frag­men­ted tra­jec­to­ry of this mate­ri­al and ques­ti­o­ned the nar­ra­ti­ves sur­roun­ding it.

For their resi­d­en­cy at Cas-co, the col­lec­ti­ve immer­ses itself in the reser­ves of Museum M and the archi­ves of KADOC, focu­sing on objects that are neglec­ted, incom­ple­te, or poor­ly docu­men­ted. Kept out of public view, the­se objects car­ry latent his­to­ries, often silen­ced by archi­val sys­tems. Where some see rem­nants of the past, Stans & Sofia are inte­rested in their poten­ti­al for pro­jec­ti­on: what the­se objects can still acti­va­te, dis­pla­ce, or bring into being.

By wor­king with dra­wing, pain­ting, 3D prin­ting, and instal­la­ti­on, their prac­ti­ce oscil­la­tes bet­ween recon­struc­ti­on and inven­ti­on. It ques­ti­ons how his­to­ries are pre­ser­ved, trans­for­med, or obscu­red, and explo­res the capa­ci­ty of ima­ges and objects to open up pos­si­ble nar­ra­ti­ves situ­a­ted bet­ween know­led­ge, fic­ti­on, and col­lec­ti­ve memory.