Beyond the Vanishing Point
Beyond the Vanishing Point
NL
In het kader van het stadsfestival New Horizons — Dieric Bouts werd kunstenaar Joseph Thabang Palframan door de stad Leuven uitgenodigd om een opdracht te ontwikkelen die een antwoord geeft op de vraag ‘wat betekent gerechtigheid voor jou?’. Dezelfde vraag werd 600 jaar geleden door de schepenen van Leuven gesteld aan schilder Dieric Bouts. In 1468 schilderde hij het drieluik De gerechtigheid van keizer Otto III voor het pas voltooide stadhuis. Zijn werk moest de machthebbers herinneren aan het belang van hun oordeel en beslissingen. Vandaag stelde Palframan deze vraag opnieuw en nodigde zes onafhankelijke kunstenaars uit, die allemaal op hun eigen manier verbonden zijn met de stad Leuven, om in groep na te denken over dit onderwerp. Het resultaat van dit gezamenlijke residentietraject, getiteld Beyond the Vanishing Point, zal een openbaar programma zijn in het stadhuis van Leuven, dat begint op 14 december en eindigt met een tweedaagse presentatie op 13 en 14 januari.
Beyond the Vanishing Point
Het verdwijnpunt ontstaat wanneer twee lijnen samenkomen in één punt. Het is het punt dat buiten het gezichtsveld ligt, in wezen de grens van onze blik. Voorbij het verdwijnpunt ligt een uitnodiging: om verder te kijken dan ons eigen perspectief, om de andere kant te zien. Het is een verzameling van verschillende verhalen, blikken en ideeën die, wanneer ze in evenwicht zijn, het vermogen hebben om meer complete geschiedenissen, mildere waarheden en meer begripvolle verhalen te genereren.
Misschien strekken de punten waar lijnen elkaar kruisen binnen ons perspectief zich uit naar buiten en komen ze weer samen, langs verschillende lijnen, op verschillende punten. We kunnen beginnen onze kruispunten in kaart te brengen, waarbij elk perspectief binnen zijn eigen bereik blijft en alleen ziet wat het kan zien (de punten waarlangs ze elkaar kruisen). We kunnen op deze manier naar intersectionaliteit gaan kijken: sommige blikken (bereiken) zijn breder, misschien kruisen ze meerdere punten, en sommige blikken zijn kleiner. Het is gewoon een kwestie van hoe breed je perspectief je in staat stelt te zien.
De term ‘opkomende kunstenaars’ duikt de laatste tijd vaak op. Hij wordt gebruikt om de ‘nieuwe’, ‘jonge’ of ‘nog niet gevestigde’ kunstenaarsactiviteit te beschrijven die in ons kunstlandschap opkomt. Het is essentieel om te erkennen waar kunstenaars vandaan komen om zo beter te begrijpen waar ze naartoe willen. Tijdens een debat over dit onderwerp in het stadhuis van Leuven besprak deze specifieke groep kunstenaars woorden als ‘underground’, ‘off-the-grid’, ‘outsider’ en ‘lokaal’. Het besef dat dit slechts het begin is van deze discussie, leek de term ‘onafhankelijk’ relatief geschikt. ‘Onafhankelijk’ neigt niet naar het individu, maar erkent de unieke inspanningen die samen het complexe geheel vormen.”
Deelnemende kunstenaars
Aya Koné: Aya’s werk gaat vaak over de confrontatie tussen cultuur / erfgoed / identiteit en de omgevingen waarin men functioneert. Een lichaam in dialoog met zijn omgeving. Haar praktijk ontwikkelt zich als een methode van herstel door middel van herhaling, hervertaling en terugwinning.
Boran Verstraete: Boran is een conceptueel, installatie- en performancekunstenaar, gevestigd in Tienen en Brussel en werkzaam in Leuven.
Collins Yirenkyi: Collins is een schilder die werkt tussen Kessel-Lo en Antwerpen. Hij houdt zich voornamelijk bezig met schilderkunst, maar runt ook het modelabel Loop of pain.
Jente Waerzeggers: Jente is een multidisciplinaire kunstenaar die werkt met foto, video, geluid en tekst.
Joseph Thabang Palframan: hoewel Joseph voornamelijk met verf werkt, is zijn praktijk vloeiend en locatiespecifiek. Tot nu toe ging zijn werk vooral over identiteit, post- en prekoloniale esthetica en rassentheorie vanaf de basis.
Lynn Havaux: Lynns praktijk verloopt in twee hoofdfases: het vinden van materialen en het samenvoegen ervan tot een sculptuur of installatie, en de organische beweging en het materiaal dat zij belangrijk vindt voor verdere experimenten en processen die allemaal samenkomen in haar werk.
Olivier Diels: Oli is een schilder die gemengde afkomst en rechtvaardigheid en onrechtvaardigheid in de hedendaagse samenleving onderzoekt. De metafoor van de onstabiele ladder speelt vaak een rol in zijn werk.
EN
In the context of the city festival New Horizons — Dieric Bouts, artist Joseph Thabang Palframan was invited by the City of Leuven to develop a commission that answers to the question ‘what does justice mean to you?’. The same question was asked painter Dieric Bouts, 600 years ago, by the aldermen of Leuven. In 1468, he painted the tryptique The justice of Emperor Otto III for the newly finished townhall. His work had to remember those in power of the importance of their judgment and decisions. Today, Palframan opened up the question and invited six independent artists, all tied to the city of Leuven in their own way, to reflect in group on this topic. The outcome of this joint residency trajectory, titled Beyond the Vanishing Point, will be a public programme in the Leuven town hall starting on the 14 of December and ending with a two-days presentation on the 13th and 14th of January.
Beyond the Vanishing Point
The vanishing point emerges when two lines converge into a single point. It is the point beyond what the eye can see, in essence, the boundary of our gaze. Beyond the vanishing point is an invitation: to see beyond our own perspective(s), to see the other side. It is a collection – of varied stories, gazes, ideas, that when balanced together house the ability to generate more whole histories, more lenient truths, and more understanding narratives.
Perhaps the point where lines cross within our perspectives extend outwards and converge again, along different lines, at different points. We can begin to map out our intersections, each perspective sitting within their own range, seeing only what they can see (the points along which they cross). We can begin to look at intersectionality this way, some gazes (scopes) are wider, perhaps they cross multiple points, and some gazes are smaller. It is simply a matter of how wide your perspective has allowed you to see.
“The term “emerging artists” has been popping up a lot recently. It is used to describe the “new” , the “young”, or the “not yet established” artist activity coming into our arts landscape. It is essential to recognize where artists are emerging from, to better understand what they want to emerge into. When debating this topic in the Leuven City Hall, this particular group of artists considered words like “underground”, “off-the-grid”, “outsider”, “local”. Understanding this is just the beginning of this conversation, “independent” seemed relatively appropriate. “Independent” not leaning towards the individual but recognizing the singular efforts that make up the complex whole.”
Artist involved
Aya Koné: Aya’s work often deals with the confrontation between culture / heritage / identity and the environments one functions within. A body in conversation with its surroundings. Her practice develops as a method of repair using repetition, re-translation and retrieval.
Boran Verstraete: Boran is a conceptual, installation and performance artist based in Tienen and Brussels and working in Leuven.
Collins Yirenkyi: Collins is a painter who works between kessel-lo and Antwerp. He works mainly in painting but also runs a fashion label Loop of pain.
Jente Waerzeggers: Jente is a multidisciplinary artist who works with photo, video, sound and text.
Joseph Thabang Palframan: although mainly working with paint, Joseph’s practice is fluid and site-specific. So far his work has mainly been about identity, post- and pre-colonialist aesthetics and race theory from the ground up.
Lynn Havaux: Lynn’s practice takes place in two main phases: finding materials, and then putting them together as a sculpture or installation and the organic movement and material that she finds important for further experimentation and process that all blend together in her work.
Olivier Diels: Oli is a painter who explores mixed heritages and justice and injustice within contemporary society. The metaphor of the unstable ladder often plays a role in his work.